Lot na uwięzi

W kosmosie nie ma siły grawitacji i dlatego, jeśli po pionowym starcie odpalisz którykolwiek z silników, wówczas Twój statek rozpocznie niczym nie zakłócany dryf. Nie możesz gwałtownie zmieniać kierunku ruchu w taki sposób, jak na ziemi. Aby lepiej to zrozumieć, zapoznaj się z poniższym przykładem.

Wyobraź sobie, że lecisz z prędkością 1000 km/h i decydujesz się na zmianę kursu o 25 stopni. Po pierwsze, jeśli poruszasz się ze stałą prędkością 1000 km/h, to nie korzystasz z żadnego z silników. Rakiety pracują do momentu osiągnięcia prędkości przelotowej (1000 km/h), po czym automatycznie się wyłączają, pozostawiając Cię w dryfie. Aby zmienić kierunek, musisz odpalić jedną z bocznych rakiet, które pozwalają na zakrzywienie kursu. Ta operacja zajmuje trochę czasu - im szybciej się poruszasz, tym więcej czasu potrzebujesz na wykonanie zwrotu.

Podczas lotów pierwsze zwroty zacznij wykonywać przy bardzo małych prędkościach i zwróć uwagę, że koła celownicze kierunku i poruszania się praktycznie się pokrywają. Teraz trochę przyspiesz i zobacz, że koło kierunku poruszania się podąża za kołem kierunku zamierzonego znacznie wolniej. Im szybciej lecisz, tym koła kierunków wolniej nakładają się na siebie.

Podobnie przy ustalaniu prędkości przelotowej zwróć uwagę, że masz podane prędkości: ustaloną i aktualną. Dzięki temu, za pomocą klawisza ENTER możesz zwiększać ustalaną prędkość lub za pomocą klawisza SHIFT ją zmniejszać; komputer pokładowy odpali odpowiednie rakiety, które będą pracować do momentu osiągnięcia żądanej prędkości.

Jest to proces długotrwały, staraj się więc nie wpisywać zbyt dużych wartości, musisz pamiętać, że podczas hamowania pokonujesz średnio parę tysięcy kilometrów (patrz rys poniżej)

Prędkość ustalona jest mniejsza od aktualnej

Przy bardzo dużych prędkościach system kół celowniczych na zakończenie manewru potrzebuje nawet kilku godzin, stąd również wzięło się powiedzenie "Wyczuj sprawę" i pozwól przejąć kontrolę nad statkiem komputerowi pokładowemu, który uruchomi autopilota. We wczesnych dniach Federacji Elite na system automatycznego pilotażu mogło sobie pozwolić naprawdę niewielu. W chwili obecnej jest to konieczność, bez której nikt już się nie obejdzie. Ale zanim przejdziemy do szczegółów, zapoznajmy się z podstawowymi procedurami lotu.

Wszystkie doki na planetach i stacjach kosmicznych są kierowane przez własne systemy kontroli ruchu powietrznego, które z chwilą wejścia do systemu zobowiązują do ścisłego przestrzegania wszystkich zasad. Znalazłszy się na orbicie planety chyba nie chcesz zostać od razu zestrzelony. Jeśli nie jesteś pewien co do jakiegokolwiek punktu, to zawsze możesz połączyć się z Wieżą Kontroli Ruchu, gdzie uzyskasz wszelkie niezbędne informacje

Start ze stacji kosmicznej

Upewnij się: czy masz wystarczającą ilość paliwa, która pozwoli na dotarcie do
wyznaczonego celu, czy zakończyłeś wszystkie sprawy handlowe, czy zabrałeś cały towar i wszystkich pasażerów i najważniejsze - czy ZAPŁACIŁEŚ WSZYSTKIE MANDATY.

Przedstartowy wskaźnik ostrzegawczy na Konsoli Nawigacyjnej ma Ci przypomnieć, że nie wolno Ci wystartować bez uprzedniej zgody z Wieży Kontroli Ruchu Kosmicznego.
Prośbę o zezwolenie na start możesz wysłać za pośrednictwem trybu komunika-
cyjnego (F4), przyciskając panel Prośby o Zezwolenie na Start (F5) (lub klikając na przycisku obok pierwszego przedmiotu na liście, lub wciskając klawisz 1).

Teraz musisz czekać na OK.
Gdy otrzymasz zgodę, to z Konsoli Nawigacyjnej zniknie światło ostrzegawcze i wówczas możesz startować. Wciśnij klawisz TAB lub skorzystaj z ikony silników na Konsoli Nawigacyjnej.

Aby uruchomić silniki i opuścić dany region, wciśnij klawisz ENTER.
Lepiej opuść strefę stacji kosmicznej tak szybko, jak się da, zawsze bowiem
istnieje możliwość, że zaraz za Tobą opuści dok inny statek. (patrz rys).

Rozpoczęcie procedur startowych

Dokowanie w stacji kosmicznej

Na 200 kilometrów przed stacją zwolnij do prędkości prawie marszowej i poproś
o zgodę na lądowanie (skorzystaj z przycisku komunikacyjnego F4).
Jeśli lecisz z uruchomionym autopilotem, wówczas komputer pokladowy automatycznie wystąpi z prośbą o zgodę na lądowanie.

Jeśli nie otrzymasz zgody, ponieważ na przykład wszystkie doki są w danej
chwili zajęte, wówczas albo wycofaj się i poczekaj kilka godzin, albo poszukaj innej stacji. Po otrzymaniu zezwolenia na lądowanie podchodź do zatoki dokowej z możliwie największą ostrożnością, ślimaczym krokiem, aż w pewnym momencie znajdziesz się w zasięgu pola magnetycznego, które automatycznie przejmie kontrolę nad statkiem.

Następnie dźwigi antygrawitacyjne przeniosą Twój pojazd do wolnego doku, gdzie może czekać na Ciebie służba celna, która będzie chciała przeszukać statek.

W ten sam sposób, jak w przypadku startu z doku stacji kosmicznej, sprawdź czy wykonałeś wszystkie niezbędne czynności, po czym poproś o zgodę na start. Po jej otrzymaniu będziesz musiał w określonym czasie pozamykać wszystkie włazy i opuścić planetę.

Startujesz w bardzo prosty sposób, uruchamiając główne silniki (przycisk silników na Konsoli Nawigacyjnej) lub wciskając klawisz TAB.
Gdy już oderwiesz się od pasa, wtedy będziesz musiał podciągnąć do góry nos statku i następnie, za pomocą klawisza ENTER, zwiększyć prędkość ustaloną, która pozwoli Ci na pokonanie siły grawitacji (jak wszyscy wiemy, pole grawitacyjne jest dosyć silne).

Uruchamiając w ten sposób silniki ciągu głównego, wyłączasz ciąg pionowy i prze-
chodzisz do normalnego lotu. W pobliżu planety możesz poruszać się przez minutę lub dwie. Jeśli do tego czasu nie uda Ci się porządnie wystartować, to będziesz miał na karku Policję. Szybowanie nad powierzchnią jest w większości światów zabronione.

Uwaga: Jeśli wylądowałeś gdzieś poza stacją kosmiczną, nie musisz prosić o zezwolenie na start. Czasami wysyłanie Policji informacji o swojej pozycji nie jest całkowicie wskazane.

Dokowanie w dokach planetarnych

Dokowanie na planecie jest bardzo trudną operacją. Wielu już zginęlo, podchodzili bowiem zbyt dlugo do lądowania i zostali zestrzeleni przez Policję (jak już wyjaśniali-śmy, na poruszanie się w powietrzu przeznaczono bardzo mało czasu) albo po prostu lądowali zbyt gwałtownie. Ponieważ lądujesz gdzieś na uboczu, nie masz co liczyć na jakąkolwiek pomoc ze strony lokalnych wladz, tak więc młody pilot bez automatyczne-go lądowania nie powinien narazie tego próbować.

Odlot z Hope